De regelneef emigreert niet

22 juni 2015

Column van Bert Westerink over Canadees communisme en Tilburgse reclamebelasting.

Bij Canadese familie hoorde ik tijdens een ‘corn-roast’ in de jaren ’80 iemand poneren dat “Canada steeds communistischer werd”. Als onderbouwing gold de toenemende regelgeving op milieugebied. De herinnering kwam terug bij lezing van het bericht over huisarts Leon Broeders. Die kreeg plots een aanslag reclamebelasting van 500 euro van de gemeente (Tilburg). Voor het naambord dat al 30 jaar op de gevel van zijn praktijkpand hangt. Het bord vermeldt ook: ‘huisarts; spreekuur volgens afspraak’, een telefoonnummer en een pijl naar links. Omdat het zichtbaar is vanaf de openbare weg,  valt het als belastingplichtig object onder de geldende belastingverordening, aldus de rechtbank in een door Broeders aanhangig gemaakte bezwaarzaak.

De Canadese achterneef probeerde ik destijds duidelijk te maken, dat een klein land als Nederland allerlei regels had, juist omdat we zo klein zijn. Wie dicht op elkaars lip zit, zit immers ook eerder in andermans vaarwater. Regels voorkomen dan botsingen of het recht van de sterkste. Dat regelgeving dus niks met communisme van doen heeft, overtuigde hem niet echt. Althans hij deed er het zwijgen toe. Het gezicht dat ‘ie erbij trok leek uitdrukking van de gedachte als was ik reeds ‘onomkeerbaar gehersenspoeld’. Ach, als ik me weer de weidsheid van Canada voor ogen stel (denk aan een rit van Lauwersoog via Klooster- en Pieterburen naar Warffum),  kan ik me mijn ongeloofwaardigheid van dat moment nog voorstellen ook.

Inmiddels heeft de Tilburger wethouder met huisarts Broeders getelefoneerd, om aan te geven dat er iets is misgegaan. En ook de KNMG bemoeit zich er tegenaan. Maar met een onjuiste inzet. Want zij belden de Vereniging van Nederlandse Gemeenten met het verzoek “op dit terrein één beleid te stimuleren bij de gemeenten”. Oef, dat zou nog ‘s communistisch zijn. Gelijkheid troef! Bovendien: stel je voor dat ze overal dat Tilburger model invoeren… 

Nee, de KNMG zit met een andere waarneming veel beter: “Zeker in een spoedsituatie moet een praktijk juist vanaf de openbare weg goed vindbaar zijn. Daar een belasting aan verbinden alsof een gezondheidscentrum een commercieel product is valt hier niet mee te rijmen. (..)  de uitspraak demonstreert dat het benaderen van de zorg als commercieel product kan botsen met het belang van patiënten.”